Ik heb te doen met de kinderen van nu. En dat zeg ik terwijl mijn twee zoons (14 en 17 jaar) mij regelmatig middeleeuwse strengheid verwijten. Zelf heb ik uiteraard de overtuiging dat ik helemaal niet streng ben. En al helemaal niet middeleeuws. Het klopt wel dat ik de neiging heb m’n jongens vaak te wijzen op de gevaren van nare kruisingen en idiote verkeersdeelnemers. Okay, aan chemische drugs heb ik ook een schurfthekel net als aan kotsende pubers en aan vrienden die ‘s nachts op het dak klimmen als ze blijven slapen, of de zitkamer verbouwen tot een zwijnenstal. Voor de rest ben ik best mild. Zeker bij een zoon die deze zomer 18 wordt werken geboden en verboden niet. Babbelen en hopen dat al die jaren opvoeden nog ergens liggen opgeslagen, veel meer kan je als vader niet doen.

Maar dan de maatschappelijke werkelijkheid waarin onze pubers tegenwoordig leven. Toen jongste recent een geintje uithaalde in de klas zaten mij vrouw en ik per kerende post aan tafel met een team van vier! schoolfunctionarissen. Prima mensen hoor, en goed bedoeld allemaal, maar in mijn tijd hoefde je hooguit het schoolkoper te poetsen. Tijdens een schoolfeest waren er vier docenten aanwezig ook al liepen wij in de Utrechtse binnenstad de gok dat half Sterrenwijk kwam matten. Tegenwoordig bewaakt een dozijn echte beveiligers zo’n avondje en als iemand een wind laat staan er vier politiebusjes voor de hut.

Deze hele nare tendens lijkt niet te stuiten. Ook het stadsbestuur doet er keihard aan mee. Roedels loktieners schuimen de Utrechtse horeca af of iemand een biertje verkoopt aan een 17-jarige. Buiten het feit dat die jongens en meiden allemaal keurig vervalste ID’s hebben, blijft het raar dat ze wel dermate volwassen worden geacht hun auto-rijbewijs te halen, maar een drankje bij het uitgaan is een kapitaal vergrijp. En dan de coffeeshops. Zelf, zoals gezegd, heb ik niets met drugs. Mijn ADHD geeft kennelijk dagelijks al voldoende opwinding zonder dat ik aan een wietje hoef te lurken. Maar voor een stad die het liefst zelf cannabis wil verbouwen is het toch raar dat inmiddels de helft van de toegestane hoeveelheid shops is gesloten. De vertrutting van de samenleving lijkt onstuitbaar en das een slechte zaak.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.