En het is gelukt! Fotografe Shody Careman van deze krant kreeg vorige week gewoon keihard vier van uw columnisten in het ijskoude water van de Utrechtse Nieuwegracht. En zij maar lachen in haar rubberbootje. Wat een stelletje narcistische eigenheimers al niet doen voor aandacht. Vrijen met de lens van Shody: dat was feitelijk wat het was. Want u denkt toch niet dat een weldenkend mens zich voor zijn lol in een soort mega-condoom propt om 1000 jaar stadsresten tussen kierende ritsen tegen zijn of haar lijf te laten vloeien?

Ik was er vast van overtuigd om het water niet in te gaan, afgelopen donderdag. Maar de aanstekelijkheid van collega Marieke Dubbelman en de aansporingen van voornoemde fotograaf deden mij draaien als PvdA-senator Adri Duivesteijn in de Eerste Kamer. En eerlijk is eerlijk, toen ik eenmaal in de mooiste gracht lag van de stad waar ik ben geboren en nimmer meer uit ben vertrokken, voelde ik mij geweldig. Ik ben er ook als laatste uitgegaan: het was domweg te fijn. Er flitste van alles door mij heen. Ik zag de foto weer die ik als studentje planologie maakte van een lege Nieuwegracht waar in 1986 een riool in werd aangelegd. Vrachtauto’s reden over de bodem waar ik met mijn tenen net bij kon. Over mijn tijd als gymnasiast aan de Oudegracht waar destijds nog vele huishoudens hun poep en pies op loosde, begin jaren tachtig. Hoe streng een winter ook was: de gracht vroor niet dicht door al die warme drek. De toen nog niet gerestaureerde huisjes aan de Zeven Steegjes hadden nog poepdozen. Wij stonden daarnaast te roken in onze pauzes. De grachtenpanden die Utrecht nu zo’n schitterend aanzicht geven stonden er destijds veelal half vervallen en verveloos bij. Die mooie klinkers en hardstenen paaltjes? Die waren er niet! Het wegdek van de Oudegracht was godbetert van asfalt.

Met de columnisten spraken we niet alleen over wie Utrechter van het Jaar zou moeten worden, maar ook over de groeispurt die de stad nu doormaakt. Het is een puinhoop in de stad. Maar een zalige puinhoop van een enorme bedrijvigheid en dynamiek. Man wat ben ik toch gek op deze steeds veranderende rare stad!

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.