Ach en wee de tweede kamer verkiezingen. Er is geen Facebook of Twitter meer te openen of de luchtballonnetjes van de verschillende politieke geloofsgroeperingen vliegen je om de oren. Van asielzoekers die maar in het Oostblok moeten worden opgevangen tot gratis kraanwater in de horeca. Van het bewust nationaliseren van tijdelijk staatsbank ABN-AMRO tot het schijt hebben aan de begrotingsregels van Europa en alles daar tussenin. U mag van mij gerust weten dat ik een haat-liefde verhouding heb met de politiek. Tijdens de campagnes slaat die diep in het rood naar de haat-kant. Wij, verplichte afnemers van 150 volksvertegenwoordigers, worden werkelijk als totale randdebiel behandeld tijdens de sprint naar 12 september. En iedere campagne is dat weer een stukje erger dan die daarvoor. Lastig voor een vrijdenker en rasdemocraat als ik dat zo’n belangrijk democratisch proces aan het verworden is tot een freakshow zoals die vroeger op de kermis was te zien.
Afgelopen weekeinde trapte GroenLinks de landelijke campagne af in Utrecht. Logisch. Aan de Oudegracht staat al lange tijd hun partijkantoor. Ik werd gestoord van de vele fotootjes die via Twitter op mij werden afgevuurd van een vrolijke optocht door de Utrechtse binnenstad met steelband en groene ballonen. Pas echt kwaad werd ik toen onze milieu- jongens en meisjes het Domplein innamen. Met gejoel en enorme letters die samen de naam van de partij vormde. Op ons Domplein dus. Een a-politieke plek in het hartje van de stad.
Ik ben dan zo’n jodocus die gaat navragen of er vergunning voor deze mishandeling. Lekker openbaar via Twitter. Volgens de gemeente was dat het geval. Later Twitterde de gemeente dat het toch weer iets anders zat. Er was een melding voor een demonstratie gedaan. Toen ik het ding las bleek er dus helemaal niks geregeld rond de actie op het Domplein. Alleen de looproute was okay. Ik ben vast een mierenneuker. Maar ik hou er niet van als HET Utrecht-symbool wordt misbruikt voor mooie plaatje in de avond-journaals. Daar hebben we zoiets moois voor als het Tubular Bells concert van Mike Oldfield.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.