Dat de lokale politiek bevolkt wordt door ambtenaren, welzijnsmedewerkers, docenten, adviseurs voor de publieke sector en werkelozen mag bekend worden geacht. Toch schrik ik dat in de gehele Utrechtse raad van 45 personen slechts vijf zelfstandigen of mensen die bij een ‘normaal’ bedrijf zonder raakvlakken met de overheid werken. In onze dorpsraad wemelt het werkelijk van de beleidsmedewerkers op rijksniveau. Ik snap die koppeling inmiddels. Bij het rijk is er niemand die je vraagt een snipperdag op te nemen voor een raadsvergadering of wijkbezoek. Het goudomrande salaris wordt keurig iedere maand op tijd gestort en de zomervakantie komt nimmer in gevaar door een gebrek aan dagen. Wat een weelde!

Deze club van derhalve voornamelijk pennenlikkers besloot dat voormalig PvdA-raadslid Bertje, Bertje, Bertje toch Van der Roest (als een dief in de nacht weggewandeld als volksvertegenwoordiger na een stevige greep uit de daklozenkrantkas) netjes zijn wachtgeld moest krijgen. Zo werkt dat in pennenlikkersland. Opperpennenlikker Ruben Post, fractievoorzitter van de PvdA en beleidsmedewerker natuurbeleid bij het rijk, kapittelde in deze krant de VVD en D66 omdat die partijen niet instemden met het ‘onvermijdelijke’ wachtgeld. Want, het zou een RECHT zijn. Een recht dat anders juridisch gehaald zou worden door Bertje, Bertje, Bertje toch. En ik altijd maar denken dat het spelen van plaatselijk politicus een hobby betreft. Een nevenfunctie naast een zwoegbaan. De meeste gemeenten kennen niet eens een wachtgeldregeling voor raadsleden. Maar in de Domstad, waar voormalig wethouder Marka Spit (ook PvdA) een slordige 250.000 euro wachtgeld toucheerde na vier bestuursjaren van bedenkelijke kwaliteit, ligt dat uiteraard anders.

Het besluit over het wachtgeld voor Bertje werd al op 9 december genomen. Maar het werd deze week pas openbaar toen het pennenlikkerspresidium hun besluitenlijstje openbaarde. Wel grappig dat de partijen met het minst aantal pennenlikkers in Utrecht, de VVD en D66, vonden dat Bertje maar een bezwaarschrift moest schrijven als ze hem zijn hobby-uitkering weigerden. En toen werd opperpennenlikker Post heel boos in deze krant. Want zo ga je toch niet met elkaar om. En vooral niet met de plaatselijke PvdA. Met de komende verkiezingen zou je de stad wat minder pennenlikkers gunnen. Bij de PvdA lukt dat niet. Want Ruben, Ruben, Ruben toch staat op drie.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.