Vijf dagen voor de ‘kroning’ van Willem-Alexander I weten we in Utrecht nog steeds niet of onze eerste burger opgaat voor een nieuwe ambtstermijn. Wolfsen is wat traag. Eerst zou hij onder de kerstboom een besluit nemen, later werd het maart en toen weer april. En de deadline nadert. Deze maand moet de Commissaris van de Koning(in) de wens van Wolfsen echt kennen. Want er moet een vertrouwenscommissie van raadsleden worden gevormd. En die raadsleden moeten al dan niet een profielschets opstellen en een sollicitatie laten starten in de Staatscourant.

Ik vind het persoonlijk een slechte zaak dat Wolfsen zo lang wacht met het geven van hom of kuit. Alsof hijzelf zo belangrijk is. Nou, dat is hij niet. En dat is niemand die burgemeester is. Het gaat niet om de persoon, maar om het ambt. Om de procedure, om de democratie, om de wettelijke taken. Daar gaat het als eerste om. En de ambities van de persoon die namens de burgerij de Domstad bestuurt als voorzitter van het college en gemeenteraad, die doen er niet toe.

Personen zijn veel te belangrijk geworden in het openbaar bestuur. Iemand zei mij deze week dat Wolfsen wel verder mag in Utrecht omdat ie het zo leuk deed toen Beatrix de Vredesverlichting op de Domtoren kwam ontsteken. Pardon? Hij deed het zo leuk? Wat kan mij dat nou bommen of ie het leuk doet in de nabijheid van het koningshuis. Wat mij interesseert is of de burgemeester goed leiding geeft aan de Driehoek met het Openbaar Ministerie en de Politie. Dat hij geen quatsch verkoopt als er volstrekt onzinnig een vreemdeling bij Burgerzaken in de boeien wordt geslagen. Als er 107 problemen met de vergunning van BASF zijn en een raadslid vraagt daarnaar, dan wil ik dat hij die informatie ruimhartig deelt met de volksvertegenwoordiging en er geen holle woordenspelletjes van maakt.

Wolfsen kocht ooit een eerste klas ticket naar China omdat het nu bijna Koninklijk paar meereisde en ook eerste klas zat. Hermelijnenkoorts kopte HP/De Tijd. Het zou wel cynisch zijn als een gezellige babbel voor Bea Wolfsen een nieuwe termijn brengt. Waar hermelijnenkoorts al niet goed voor is.
Lang leve Willem-Alexander en Maxima!

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.