Stellios Metaxas. Hoe lang zal ik deze vriendelijke Utrechtse Griek al kennen? Volgens mij vanaf 1987. Hetzelfde geldt voor zijn charmante vrouw. En hun dochter Christina, die gister met haar vader in deze krant stond, is nu 27. Ik heb haar dus als baby nog meegemaakt.

De familie runde een befaamde Griekse snackbar in de wijk Lombok. Eerst een kleine zaak aan de ene kant van de straat en tot voor kort een grote zaak op een mooie hoek aan de andere zijde van de Abel Tasmanstraat. Twee goede studievrienden woonden op de J.P. Coenstraat waar ik later bij in huis terecht kwam. Dierbare vrienden in een enorm studentenhuis aan de Abel en later net over de brug op de Krugerstraat. Toen zij in 1992 een dochtertje kregen was zo’n beetje het eerste cadeau van het vriendelijke echtpaar Metaxas. Dan weet u ongeveer hoeveel patatjes giros werden betrokken in de loop van die jaren.

Met de studievrienden van de J.P. Coenstraat spraken wij een paar maanden geleden af. En niet voor niets in de girostent van Stellios. We waren er lang niet geweest. Heel lang. Te lang. Maar het echtpaar herkende ons meteen en het werd een geweldige avond. Een van de vrienden zoekt al een tijd naar zijn biologische vader. Een Griek. En Stellios hing direct aan de telefoon om lijntjes uit te zetten in zijn vaderland. En binnenkort kan deze vriend voor het eerst zijn ‘echte‘ vader bezoeken. Stellios is een koning.

Hij vertelde mij die avond dat hij een mooie Griekse tapastent gaat openen op het Ledig Erf. Op de begane grond van het nieuwe appartementencomplex dat daar na decennia gezeur uiteindelijk toch kwam. Ik vond dat een moedige maar risicovolle stap. En natuurlijk wilde ik niet graag dat hij zijn befaamde zaak in Lombok zou verkopen. Er kleefden teveel goede herinneringen aan de smaak van een grote raspatat giros tzaziki. Toen al repte hij van gezeur met de gemeente over het terras dat bij zijn zaak mocht en moest komen. En verdraaid, dat gezeur heeft hij nog steeds. De onbetrouwbare overheid in optima forma. Een mooi thema voor de verkiezingen. Hup Stellios!

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.