Langzaam glijden we met z’n allen dan toch de herfst weer in. Het einde van september deed nog even zand in de ogen strooien met prachtige dagen. Een ramp vind ik het, ieder jaar weer, de overgang van zomer naar herfst. Mijn ogen werken meteen minder goed als het licht afneemt. Eigenlijk gaat mijn hele lijf en geest in een stand van onbehagen. Een depressie kan je het niet noemen, maar owww wat voel ik mij ongelukkig als ik na maanden voor het eerst weer een lange broek aantrek. Dat was woensdag dus het geval. Sokken heb ik nog even kunnen uitstellen, maar ook daaraan zullen mijn voeten weer moeten wennen. Rare snuiter, zult u denken. En ik geef grif toe dat het wat vreemd overkomt. Maar sokken geven mij het gevoel opgesloten te zitten in een keurslijf. Dat overgevoelige geldt overigens alleen voor benen en armen. Wees niet bevreesd, u zult mij nimmer in mijn ontblote togus door de stad zien lopen. En pas boven de 30 graden draag ik geen wit T-shirt onder mijn overhemden, maar de mouwen daarvan zijn wel opgestroopt. Net als in Rotterdam eigenlijk. Rotterdam, in mijn optiek de enige stad die ons landje rijk is. Amsterdam is een soort openluchtmuseum met teveel toeristen. Den Haag, tja, de Koning huist er. En het parlement, Vredespaleis en Madurodam. Maar voor de rest heb ik helemaal niks met die enclave achter de duinen. Maar dan Rotterdam, hoofdzetel van deze Courant. Met het mooiste station dat ooit is gebouwd. Utrecht CS zal in niets de vergelijking daarmee doorstaan straks. En dan die markthal die deze week werd geopend. Een soort kathedraal van glas met daaronder dozijnen winkels zoals je die graag ziet. Niet in muffe gangen zonder buitenlicht zoals ons Hoog Catharijne. Ik zou mogen wensen, en de hele stad (of dorp) met mij dat Leidsche Rijn Centrum er zo uit was gaan zien. En feitelijk kan het nog. Knal bovenop de enorme parkeergarage die nu wordt gebouwd gewoon een joekel van een markthal. Niks gepruts met lullige pleinen, niveauverschillen en standaard winkels die heel het land al bevuilen. Overdekt maar toch licht en buitenlucht. Zeg maar net zo fijn als een korte broek.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.