De verkiezingscampagnes voor de raadsverkiezingen van 19 maart zijn lekker op stoom gekomen gezien de veelheid aan berichtjes die ik in al mijn inboxen vind. Berichtjes over de meest treurige bijeenkomsten: ‘canvas’-acties van gezellige vrijwilligers, landelijke kopstukken die ergens spreken, gekke ideetjes, overbodige vragen aan het stadsbestuur en meer van die dingen. Het meest treurige persbericht vind ik als de leider van de PvdA rozen komt uitdelen in een of ander rusthuis. Ik heb er legio, ze vanaf Wim Kok. Heel origineel zijn ze dus niet bij de PvdA. Maar ook GroenLinks die monopoliegeld uitdeelde over de ‘verkwisting’ rond de voorgenomen A27-verbreding: ik heb er niets mee. De SP riep mij via Twitter op om eens flink uit te halen over het feit dat het enorme sloopplan van het centrale deel van Kanaleneiland deze week werd afgeblazen. Nou SP, dat doe ik ook wel zonder dat jullie mij die vraag stellen. De plannen om de vroeg-naoorlogse wijken te transformeren tot nieuwe Vinex heeft mij nooit kunnen bekoren. Zeker niet toen de corporaties lang geleden stopten met het plegen van onderhoud aan de woningen en de gemeente afzag van het op peil brengen en houden van de openbare ruimte. Een gênante vertoning die iedereen zich mag aantrekken.

Maar de leukste berichten die afgelopen week op mij werden afgevuurd gingen over de nieuwe partij Stadsbelang Utrecht. Of ik wel wist dat vastgoedman Wim Oostveen achter dit monstrum zat? Ja liefjes, die staat op de lijst. En of ik wel snapte dat hij een tonnetje euro’s uittrok voor eigenbelang en hoe schandalig dat is. En dat hij CDA-dissident Cees, Bieb++ killer, Bos zomaar lijsttrekker maakte. Wat een schattige kinnesinne denk ik dan. Als u zou weten wat ik allemaal weet hoe verschrikkelijk machtig een ruim dozijn prominente leden van partijen als GroenLinks, PvdA, CDA en VVD in deze stad zijn, zou uw maag omdraaien. Als u wist hoeveel van de jaarlijkse 150 miljoen aan stedelijke subsidie aan vriendjes van vriendjes door de politiek wordt verdeeld, idem. Op wie ik zelf ga stemmen, dat weet ik nog niet. Maar ik weet wel dat binnen onze stedelijke ‘democratie‘ het ‘eigenbelang’ van Stadsbelang Utrecht nooit groter kan zijn dan bij de rest.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.