Ik houd niet zo van kreten als ‘huilie huilie’, maar toen ik afgelopen week een loeigroot artikel in onze krant las over hoe belangrijk en fijn de Bieb++ wel niet is moest ik er toch aan denken. Wat een gehuil van allemaal bioscoop- en bibliotheekbelanghebbenden die van zich af mochten jammeren over hun natte dromen voor het Utrechtse Smakkelaarsveld. En op Sinterklaasdag gun ik dat iedereen hoor: dat zijn of haar wensen uitkomen. Maar bioscoopmeneren die Utrecht een achtergebleven stad vinden omdat er te weinig zalen zijn. Man, hou op. Er komt straks een enorm complex op het Jaarbeursterrein en dan ook nog een complex in Leidsche Rijn. Maar een gemeente die een bioscoop bouwt bestaat buiten Cuba en Jemen niet hoor. Dat is aan anderen. Al snap ik dat sommigen een getroebleerde blik krijgen van een stad die zelf bordelen wil gaan bouwen en een wietclub start.

Er was ook nog een meneertje die ons toehuilde dat we niet zo benepen moeten zijn als belastingbetalers. Maar, die benepenheid kon voortkomen uit eerdere missers van de gemeente. JA INDERDAAD meneertje koekenpeertje, dat komt door onze blunderende stadsbestuurders en ambtenaren, zoals directeur Albert H. van de Projectorganisatie Stationsgebied, dat we liever verschoond blijven van weer zo’n fata morgana. Herstel eerst dat vertrouwen. En veeg misschien eens een bezem door de ambtelijke faaltop. Hun adviezen hebben ons al genoeg gekost.

Pakjesavond voor de plaatselijke PvdA zal dit jaar ook anders zijn dan anders. Na Bertje de omgekeerde Robin Hood hebben we nu Bouchra – ik spreek altijd de waarheid – Dibi. Mevrouw Dibi vond dat ze rustig kon zwijgen over het feit dat haar huis in Overvecht toneel was geweest van een ripdeal en moordpartij onder drugscriminelen. Want ja, dat is een privé-aangelegenheid. Wethouder Isabella (ook PvdA) die Dibi opving toen zij in allerijl van vakantie terugkeerde vond dat kennelijk ook. PvdA-fractievoorzitter Post werd niet bijgepraat. Vond hij ook niet nodig, want privé! Zo grappig dat we iedere onbelangrijke privé-scheet van deze mensen kennen. Alleen als het onaangenaam is, dan horen wij niets. Ik hoop dat onze prachtige Kleurenpieten, na hun bezoek aan Leidsche Rijn, nog wat ruimte in hun zak hebben. Fijne pakjesavond allemaal!

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.