Ga boeven vangen joh! Ik heb deze nare kreet inmiddels zelf al een paar keer gebezigd. Normaal ben ik niet zo. Borrelpraat is dat meestal. Maar van de aangekondigde acties van de politie om de Tour-karavaan plat te leggen word ik razend. Omdat de politie al 14 weken aan het onderhandelen is over een nieuwe CAO. En omdat daar te weinig beweging in zou zitten. Nu zal het vast liggen aan het feit dat ik al 23 jaar zelfstandige ben en mijn tarieven tijdens de crisis keihard zijn teruggelopen, dat ik weinig begrip kan opbrengen voor zoiets als 2 procent extra loon. Het staat ook zo dom: agenten in volle uitrusting die met spandoeken lopen te schreeuwen dat ze het niet meer pikken. Je hebt een beetje respect nodig in zo’n functie en dat ben je bij mij dan meteen kwijt. Ik moet ook direct denken aan de Giro die in 2010 Utrecht aandeed. Daar pakten iets te voortvarende dienstkloppers mensen op die met spandoeken liepen dat Berlusconi een raar mannetje was. Een niet al te gedurfde uitspraak over de kleine Italiaanse viespeuk die toen nog baas was in zijn land. Maar wie trekt de spandoeken uit de hand van stakende agenten? Niemand dus! En daar knijpt het dus. Iedereen mag staken, maar tot hoever mag dat gaan? Daar is wel het een en ander over te zeggen. Een beetje misbruik maken van de Utrechtse GrandDepart heeft in mijn optiek niets met staken te maken. Dat is goedkoop meeliften op een enorme evenement waar duizenden heel hard aan werken. En dat zeg ik, die niet eens zo’n fan is van het volledig uit de hand gelopen Utrechtse feestje. En dan zo’n actie houden in Rotterdam! Echt helden zijn het niet die agenten. Want dan kom je gewoon in Utrecht rellen. Kortom, labbekakken zijn het. Dat inmiddels zeer besmette woord durf in dit kader wel te gebruiken. En 20 euro vragen voor een parkeerkaartje op een Tour-transferium durf ik als moderne diefstal te betitelen. Net als 7.000 euro voor een Tour-event-vergunning. Maar agenten, blijf de Tour af. Het is een rotfeestje, maar wel ons rotfeestje.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.