En daar gaan we weer. Lekker naar de stembus met z’n allen vandaag. Al hoort er een fikse nuancering bij dat woord ‘allen’. Met een beetje mazzel gaat 40 procent van u. Europa is al een tijdje de gebeten hond. En ik snap dat voor waar dat het gaat om de juiste kromming van een banaan, schilders die niet meer op een ladder mogen en het geëmmer met verhuispartijtjes tussen Brussel en Straatsburg. Belachelijke hoeveelheden landbouwsubsidie om Frankrijk voor een bankroet te behoeden en andere stompzinnige aangelegenheden. Toch is dat, zoals altijd, maar de halve waarheid. Zelf hecht ik nogal aan de veiligheid die Europa bracht. Landen die met elkaar samenwerken hebben minder de nijging om elkaars soldaten over de kling te jagen. Al ging het in de jaren negentig wel heel erg mis in voormalig Joegoslavië. Voor mij de allerzwartste pagina uit al die jaren Europese Unie. En ik vlak de verschrikkelijke toestanden rond de Afrikaanse asielzoekers, die momenteel in gammele schuitjes de Middellandse Zee oversteken op zoek naar een beetje geluk, zeker niet uit. Ook dat is iets dat Europa niet met droge ogen mag aanzien.

Maar de veiligheid mag de inmiddels 400 Europeanen wat kosten. Zeker nu de Russen landjepik spelen aan de oostkant van onze unie. Zoals u hoort ga ik dus zeker stemmen. En de gein is dat er zwermen Utrechters op de kieslijst staan. Utrechtse raadsleden, oud-raadsleden, oud FNV-bestuurders en loslopend wild van verschillende pluimage. Zo dichtbij is Europa dus.

Zelf zou ik de 6e juni daarom weer in Normandië staan. Ter herdenking van operatie Overlord: D-Day in de volksmond. Net als in 1994 en 2004. De 70e verjaardag van de Grote Overtocht die het zo belangrijke tweede front opende om Hitler en zijn trawanten uit het hard van de Europese macht te slaan. Met veel verdriet moet ik dit belangrijke ritueel aan mij voorbij laten gaan vanwege een onverzetbare afspraak in de privé-sfeer. In 1994 ging ik met vrienden van de middelbare school en ontmoette ik Clinton. In 2004 met studievrienden werd een onvergetelijke ervaring. Dit jaar zou ik met twee Vinexvrienden in stilte slenteren over Omaha-beach. Het is soms niet anders. Daarom herdenk ik vandaag Overlord symbolisch in het stemlokaal.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.