Soms is het best lekker om je gelijk te krijgen al smaakt dat ook wat zuur. Maar ik heb gistermiddag het juryrapport gelezen over de manier waarop Utrecht wel even dacht Culturele Hoofdstad van Europa in 2018 te worden. Het was om te huilen. Karrenvrachten kritiek van de jury. Deels gelijk aan mijn kritiek in meerdere columns van de afgelopen jaren. Maar u weet: in Utrecht worden criticasters als zeurende zuurpruimen afgeserveerd. Want waarom zou je er je voordeel mee doen.

Hoe dan ook, volgens burgemeester Aleid (doet ie het of doet ie het niet) Wolfsen had de Domstad 70 procent kans om Culturele Hoofdstad te worden. Statistisch gezien was dat slechts 20 procent en feitelijk is het op nul uitgekomen. In de rest van de krant leest u alles over de inhoudelijke kritiek van de jury. Vaag, traditioneel, geen opwindende artistieke visie en niet duurzaam. Dat is auw. Zeer pijnlijk is ook dat de presentatie zonder passie en overtuiging op de jury overkwam. Maar ronduit gênant is dat een ‘Europese dimensie’ ontbrak. Om uw geheugen op te frissen: ik schreef maanden geleden dat Utrecht ook gewoon in het jaar 2017 zou kunnen vieren dat 1000 jaar geleden de oude Domkerk van Balderik werd verwoest. Een gezellig Utrechts thema waar je een prima feestjaar aan op kan knopen met leuke activiteiten als het opkleien van het verdwenen middenschip van de Dom of het slopen – door FC Utrecht hooligans – van de dan leegstaande ambtelijke panden. Daar heb je het predikaat Europese Hoofdstad dus niet voor nodig. En de jury is het met mij eens.

Het geintje om Culturele Hoofdstad te worden heeft 1,5 miljoen euro gekost. Althans, dat zegt de gemeente. Ik durf er wat lekkers op te zetten dat de kosten veel hoger zijn. Maar die zullen vast mooi zijn weggeschreven. Maar anders dan over deze geldverspilling in sombere tijden heb ik mij vooral scheel geërgerd aan die opgeklopte borstklopperij de afgelopen jaren. Iedereen die tegen was, die was verdacht. En dan met zo’n juryrapport thuiskomen. Ik mag toch hopen dat de gemeenteraad vanavond wat billentikken uitdeelt. Of wordt het weer een pijnlijk potje lessentrekken?

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.