Ik ben volgens mij een redelijk mild mens. En vrijdenkend ook nog een keer. Ik gun iedere minderheid zijn of haar specifieke gedragingen en begrijp dat sommige mensen aanstoot nemen aan Zwartepiet. Dat de anti-Piet-lobby in Amsterdam doorgaat met juridische stappen nu zelfs de Raad van State heeft gezegd dat de Amsterdamse burgemeester niet inhoudelijk gaat over de manier waarop in de hoofdstad de intocht wordt vormgegeven vind ik raar, maar laat ik aan hen. Iedereen moet het juridische pad kunnen bewandelen dat voor hen openstaat. Maar daarna moet het wel afgelopen zijn. Afgelopen met het vergallen van een kinderfeestje.

Mij zal het in principe jeuken hoe Sint en Piet eruit zien. Ik ben uiteraard voor een mooie zwarte vrouw als Sinterklaas en een paar middelbare grijze mannen als Piet. Maar als iemand ze regenboogt, ook goed. Maar lieve mensen, dat er nu bewapende rechercheurs vermomt als Pieterbaas meewandelen tijdens de landelijke intocht is toch een hele gênante aangelegenheid. Net zo gênant overigens als stroopwafel- en kaaspieten. En gênant zowel voor de voorstanders als voor de tegenstanders van Zwartepiet. Het zou de voorstanders sieren om iets te doen met de gevoelens van de tegenstanders trouwens. Zo zit wat mij betreft een goede samenleving nog steeds in elkaar: de meerderheid beslist maar nooit door de mening van de minderheid te negeren.

Wat is er mis mee om weer te schminken zoals dat in mijn jeugd gebeurde. Toen er nog niet van die potjes zwarte gezichtssmeer waren. Wij pakten een kurk en hielden die in de vlam van een kaars. Even laten afkoelen en dan je gezicht ermee bewerken. Goed, echt dekkend werd het nooit, maar daarmee kreeg je wel het effect van een blanke man of vrouw die smerig was geworden van het roet in de schoorsteen. Want zo zag ik Zwartepiet vroeger echt. Niet als het ‘domme‘ knechtje van de wijze Sint. Maar als zijn hulpje die de cadeautjes op de juiste plek bracht. Dus uiteindelijk is het allemaal de schuld van de wijnproducenten met hun kunststof kurken en schroefdoppen. Was de wereld maar weer zo ongecompliceerd als in pak hem beet 1975. En doe anders maar alsof.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.