Afgelopen maandag heeft de Utrechtse gemeenteraad het plan voor de Bieb++ weggestemd. GroenLinks prijst op haar website het besluitvormingsproces dat volgens de partij 'zorgvuldig' en 'in alle oprechtheid' heeft plaatsgevonden. Ik vrees dat ik het heel anders heb ervaren.

Voor mij was de besluitvorming een illustratie van de stelling dat democratie de minst slechte regeringsvorm is. Geen goede regeringsvorm dus en ook geen goed en zorgvuldig besluitvormingsproces.

Alleen het feit al dat de gemeenteraad er zo'n tien jaar over heeft gedaan, waarbij miljoenen euro's aan plankosten zijn gemaakt, om vervolgens op het aller- allerlaatste moment, nadat de aanbesteding al heeft plaatsgevonden, te zeggen: “Nou, doet u toch maar niet.” Ik kan me voorstellen dat men het plan te duur vond, maar zeg dat dan ietsjepietjse eerder.

Afspraak was ook dat na de aanbesteding een zogeheten go/no-go-beslissing zou worden genomen. Zou de aanbesteding volgens de door de raad van tevoren gestelde eisen zijn verlopen, wat het geval was, dan lag het voor de hand dat een meerderheid van de raad ermee zou instemmen. Zo had ik het ook begrepen van fractievoorzitter Heleen de Boer van GroenLinks bij een 'rondje bellen'.

Niet dus. GroenLinks besloot om weer helemaal naar het begin terug te keren en een inventarisatie te houden van mogelijke alternatieven. Daar lijken partijpolitieke overwegingen ook een rol bij gespeeld te hebben: 'wij geen windmolens, dan D66 geen Bieb++'. Zo werk je cynisme bij de kiezer in de hand. Dit soort grote, ingrijpende beslissingen mogen niet op basis van dit soort overwegingen genomen worden.

Ten slotte struikelde het voorstel op de stem van ongeleid projectiel CDA-raadslid Cees Bos die tijdens de raadsvergadering zijn eigen fractie verraste door ineens tegen te stemmen. Zijn fractiegenoten wisten van niets. Waarschijnlijk heeft hierbij een rol gespeeld dat het CDA Bos niet op een verkiesbare plek van de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen wilde plaatsen. Bos ontkent maar is niet bereid om zijn besluit toe te lichten. We moeten het doen met een stemverklaring van een paar regeltjes.

Terwijl het toch wel echt ergens over gaat. De gevolgen zijn ingrijpend. De Bibliotheek Utrecht kan na tien jaar weer helemaal opnieuw beginnen met het zoeken van nieuwe huisvesting. Hoe het verder moet met het Smakkelaarsveld is ook een groot vraagteken. Er lag een mooi, misschien wat duur plan, maar nu ligt er niets meer.

Ik hoop dat het Postkantoor op de Neude een geschikt en niet al te duur alternatief is voor de Bibliotheek Utrecht. En ik hoop ook dat er een geschikte nieuwe locatie voor 't Hoogt gevonden wordt en dat er een mooi, nieuw plan voor het Smakkelaarsveld wordt ontwikkeld. En dat het niet weer tien jaar gaat duren want dat zou wel heel erg onzorgvuldige besluitvorming zijn.

Mario Gibbels