Elf jaar is Rinda den Besten vrijwel probleemloos actief geweest in de Utrechtse politiek en net bij haar afscheid als wethouder gaat het dan toch mis. Den Besten besluit om zeven weken vrij te nemen voordat ze aan haar nieuwe baan begint en hiervoor gebruik te maken van de wachtgeldregeling. Dat kost de Utrechtse belastingbetaler 14 duizend euro, zo meldde AD/UN.

Een storm van verontwaardiging breekt los. PvdA-leider Hans Spekman gooide nog wat olie op het vuur door te melden dat hij het ook niet gepast vond maar hij was er niet in geslaagd om Den Besten daarvan te overtuigen.

De ophef heeft mij wat verbaasd. Het is misschien niet zo chic, zeker niet voor een PvdA-politicus, maar als dit je grootste zonde is, dan valt het nog wel mee. Dacht ik. Dus niet.

Mogelijk lag het ook aan de reactie van Den Besten die de kritiek in eerste instantie wat luchtigjes wegwuifde met de opmerking dat de meeste mensen wel zouden begrijpen dat ze na elf tropenjaren het er even van nam. Niet dus.

Als wij journalisten eenmaal bloed ruiken, dan gaan we door. Genodigden, de Kliëntenraad van uitkeringsgerechtigden, wilden niet meer op het afscheidsfeestje van Den Besten komen, schreef AD/UN in een vervolgartikel.

De boze burger was inmiddels ontwaakt – combineer de woorden graaien en politicus, altijd prijs – en stalkte de familie Den Besten met bedreigende telefoontjes.

Den Besten was vervolgens zo slim om haar verlies te pakken en maakte via twitter bekend dat ze afzag van het wachtgeld. Mooi, zou je denken, complimentje van Spekman via twitter, zaak opgelost. Mooi niet.

De geur van bloed hing nog in de lucht en zo'n prooi laat je je als journalist niet ontglippen. Het afscheidsfeestje was te duur, was het volgende nieuws. Een dikke 12 duizend euro. Dat moet toch ook kunnen met een broodje kaas en twee consumptiebonnen?

En waar de boze burger zich laat horen is GeenStijl nooit ver weg. De treitersite deed een oproep om het feestje van Den Besten te verstoren. De volkswoede bleek echter over haar hoogtepunt heen en het feestje van Den Besten is probleemloos verlopen.

Wat ik me bij al deze berichtgeving nu afvraag is of dit nog journalistiek is gericht op het controleren van de macht of gewoon scoren ten koste van een politicus die een misstap heeft begaan? Ik denk het laatste.

Mario Gibbels