Klik hier voor een vergroting

M'n eerste spiegelreflexcamera is een Canon AE1 Program. Ik leen altijd de camera van Eric, maar als onze vakanties een keer samenvallen, merk ik dat het toch fijn is om een eigen camera te hebben. Ik weet dan nog niet wat voor foto's ik wil maken, maar wel dat ik ze altijd wil kunnen maken als het me uit komt.

Vooral in de vakanties en de weekendjes weg, maak ik foto's. Nadat ik ze heb afgedrukt komen ze in een doos en soms bekijk ik ze met iemand als ik over mijn vakantie praat. Het is vooral het maken van de foto's dat me boeit.

Als ik meer bedreven wordt in de donkere kamer, wordt het maken van de foto een bijzaak. Ik ben gewoon al blij als er iets op m'n negatief staat en probeer een zo goed mogelijke afdruk te maken. Het komt niet in me op om meer aandacht aan m'n negatieven te geven.

Pas wanneer ik serieus nachtfoto's ga maken, werk ik aan een zo goed mogelijk negatief. Ik zoek een goede film uit en een manier om die te ontwikkelen. Leer licht te meten in moeilijke omstandigheden door uitproberen en rekenen. Daarna werk ik aan een perfectionering van m'n afdruktechniek.

Tegenwoordig zit dat allemaal in camera's, en in de bijbehorende apparatuur. Alles gaat precies zoals de fabrikant denkt dat jij het wil. Het vakmanschap ligt nu ergens anders.

Bij de nieuwste reclame van de Nikon D3400 camera kom ik geen van m'n wensen tegen als argument om de camera te kopen. "Deel je mooiste beelden direct". "Je bent wat je deelt, je bent de Nikon 3400"

Dit is een camera om te delen. Niet zoals Eric en ik zijn camera deelden, maar een camera om beelden te maken die binnen een paar seconden door iedereen over de hele wereld gezien kunnen worden.

Voor mij begint het delen van beelden pas als ik begin met exposeren. Ik deel niet zomaar alle beelden, kies uit een strenge selectie van een beperkt aantal foto's waarvan ik denk dat ze bij elkaar horen. Die beelden kies ik uit om te delen.

Als ik nu foto's maak denk ik niet aan delen, soms niet eens aan afdrukken. Soms is het een mooi beeld, waarvan ik niet weet wat ik ermee moet doen. Een beeld dat wacht op een volgend beeld en een volgend. En zelfs dan gaat het me nog niet om het delen van beelden. Ik wil mijn manier van kijken delen.

Frans de Jonge