Klik hier voor een vergroting

De ingang naar een van de grotere huizen in St. Briac, het kanon laat zien dat de eerste eigenaar z'n geld op zee heeft verdiend. Recht tegen het licht in gefotografeerd, maar tijdens het maken van deze foto was ik toch meer model van de fotograaf, dan zelf fotograaf. De foto is voor meer dan de helft overbelicht. Gelukkig heb ik dat dankzij de computer een beetje kunnen herstellen.


Deze zomervakantie begint met het bezoek van m'n zus uit Frankrijk. Ze logeert met Gwenn, haar dochter twee weken bij ons in Utrecht. Het is voor het eerst. Meestal zijn de logeerpartijen bij haar thuis in Le Loroux: een klein dorpje in Frankrijk.

Ze woont daar met haar man en dochter in een oude bar-tabac en heeft meer ruimte om logees te ontvangen dan ik. Zelfs de hele familie (drie stellen) hebben bij hen wel eens de kerstvakantie gevierd. Ruimte genoeg om samen te wonen, en zelfs om je nog even terug te trekken, als de familie even iets te veel wordt.

Ook in zo'n klein Frans dorpje kan ik het niet laten om nachtfoto's te maken. Het nadeel van vakantiefoto's in Le Loroux, is het licht. De mooie taferelen van het Franse platteland, worden in de kerstvakantie opgesierd door oneindig veel lelijke kerstverlichting. De kerk, de dorpswinkel en ook veel woonhuizen. In de tweede helft van december is er geen nachtfoto te maken, zonder dat de natuurstenen huizen ontsiert worden door de kerstversiering.

In de zomervakantie is het heel lang licht, en branden de lantarens maar heel kort. De paar lantaarnpalen van het dorp zijn onontbeerlijk om nachtfoto's te maken. Pas op een vaste tijd na zonsondergang gaan de lampen aan, en om half elf gaan ze weer uit. Soms branden ze maar een half uur.

Meestal maak ik m'n nachtfoto's alleen. Het lijkt me ook erg saai voor een ander om mee te gaan. Een van de leukste uitzonderingen was met Gwenn.

Overdag had ik haar al eens een camera geleend om foto's te maken. Deze keer is het laat en donker, en krijgt ze er een statief bij. We wandelen door de schilderachtige binnenstad van St. Briac op zoek naar mooie nachtplaatjes.

Een geschiedenis van scheepvaart straalt uit de verlaten straten. Alleen een kat kruist ons pad. Gwenn is gelijk afgeleid en wil de poes fotograferen. Ik leg haar uit dat de kat dan wel stil moet zitten in het licht van een lantaarn. Ik help haar bij het zoeken van een beter onderwerp om te fotograferen. Ze maakt een paar foto's met een sfeervolle, verlaten straat, en een foto van mij, terwijl ik sta te fotograferen. Ik sta extra lang te kijken naar mijn onderwerp, zodat ik een beetje scherp op de foto kom. Vlak voor we weer naar logeeradres gaan, krijgt ze toch nog 'haar' kat voor de lens.

Ik hoop dat ze ook in Utrecht nog een keer meegaat. Ik ben benieuwd hoe mijn stad er door haar ogen uitziet.

Frans de Jonge


Foto's door Gwenn Brault. Ik poseer voor haar foto en maak ondertussen een nachtfoto van de kanonnen met de veel te felle lamp op de achtergrond.



De tweede foto is de laatste foto van die avond. We hadden de statieven al in ingepakt en wilden net naar huis toen de poes heel nieuwsgierig midden op de weg ging zitten. De kat kwam overeind, maar bleef lang genoeg staan voor Gwenn om deze foto te maken, en dat zonder statief.