Klik hier voor een vergroting

Op m'n rondes door de binnenstad kom ik regelmatig dezelfde mensen tegen. Wie op die dagen regelmatig in het centrum is, loopt grote kans me een keer tegen te komen. Een van die mensen is Anka van Voorthuijsen.

Onze meest wonderlijke ontmoeting was niet in het centrum van Utrecht, maar op de grens van Spanje en Portugal, volgens mij een treinstation. Het was midden in de nacht en ik was op zoek naar een slaapplaats. Ik weet niet meer hoe de ontmoeting verliep. Het enige wat ik nog weet is dat ik een koude, tochtige nacht had in een kapotte mercedes zonder vooruit, en Anka heb ik toen niet weer gezien.

Anka schreef lange tijd voor het Utrecht Nieuwsblad, onder andere over architectuur. Ik herinner me nog een zin die ze schreef over de plannen voor de sloop van het Muziekcentrum, en de bouw van het muziekpaleis.
Het ging over haar angst om langere tijd opgescheept te zitten met een enorme bouwput, waar ze dan als jonge moeder langs moest met haar dochtertje. Stadsbussen die haar op een haar na missen, terwijl ze probeert haar fiets met dochter in evenwicht te houden.

Als ik Anka weer fietsend in de binnenstad zie met haar dochter, zit die al lang niet meer in een zitje. Ze zet haar fiets aan die van haar moeder, ergens aan de Voorstraat. Beide fietsen zijn even groot. De lagere school lijkt al weer een tijdje achter de rug, en als de dochter niet goed oppast, kan Anka straks haar bouwputschrikbeeld beleven met haar kleinkind.

Beetje bij beetje worden de bouwplannen verwezenlijkt en verdwijnen de obstakels voor fietsers. Een deel is ondertussen klaar en de buitenkant van het Muziekpaleis staat 's nachts al te baden in verschillende kleuren licht. Dit jaar moet het klaar zijn, misschien gaat Anka wel naar de opening met haar dochter.

De bouwputten zullen wel blijven. In het stationsgebied zal nog wel een paar jaar gewerkt worden. Misschien levert het nog mooie beelden op.
De uitdagingen van zo'n bouwput voor een nachtfotograaf zijn legio. Soms kun je door de bouwlampen weer heel andere foto's maken. Ook hou ik er van om bouwmaterialen in m'n foto's op te nemen. Een silhouet van een monsterachtige graafmachine, kan goed bijdragen aan de sfeer van een nachtfoto.

Als de bouwput verdwenen is, is het meestal moeilijker om sfeer te vinden. Dan is het gewoon een nieuw gebouw dat nog niet af is en nog niets heeft meegemaakt.


Frans de Jonge